Działanie Władysława Kaźmierczaka Crash było pierwszym performansem emitowanym na żywo w telewizji publicznej w Polsce. Sam fakt bezpośredniej transmisji należy zresztą do wewnętrznej natury tej pracy nadanej w porze, gdy na innych kanałach prezentowane były wieczorne wiadomości. Jest to czas, w którym w Polsce pojawiają się coraz liczniejsze stacje telewizyjne, a wraz z nimi przeskakiwanie widzów z kanału na kanał.

Sytuacja osobistego zagrożenia artysty starającego się zejść z chybotliwej konstrukcji i tym samym opuścić publiczną przestrzeń telewizyjnego studia jest montowana na przemian z zarejestrowaną przez reporterów absurdalną interwencją policji pacyfikującej spontaniczną manifestację młodzieży witającej pierwszy dzień wiosny. Działanie Kaźmierczaka w szczególny sposób miesza osobisty gest artysty ze sferą informacyjną.

Język telewizji jest już nowy, propagandowa nowomowa poprzedniego okresu dawno ustąpiła miejsca ekspozycji obrazów przemocy i gwałtu tak typowych dla współczesnych newsów. Mentalność policji jest zaś jeszcze niewyklarowana, po kilku latach transformacji policja nie wie jak reagować: po staremu czy po nowemu.