W pełni funkcjonalny zegar wykonany w całości z papieru. Bazuje na tradycyjnym mechanizmie zegarowym bez dodatkowego napędu, ale dostosowanym do potrzeb projektu. Artysta łączy eksperymenty z papierem jako nietrwałym i przestarzałym materiałem z poszukiwaniem alternatywnych rozwiązań w inżynieryjnych pracach nad maszyną.

Monumentalny nakręcany zegar ma być urządzeniem do precyzyjnego mierzenia rzeczywistości, ale w rzeczywistości jest bezużyteczny: błędnie wskazuje czas, a jego tarcza nie jest widoczna dla widza. Co więcej, wbrew tradycji, zegar nie jest obiektem trwałym ze względu na nietrwałość papieru, a więc jego żywotność ogranicza się do czasu trwania wystawy. Cel jego istnienia, charakteryzujący się negacją, stanowi przykład oporu wobec homogenicznego rozwoju kultury europejskiej i wtłaczania ludzkości w racjonalistyczne paradygmaty. 

Ta ironiczna gra „opierania się systemowi” poprzez celowe popełnianie błędów sprzyja poszukiwaniu nowych rozwiązań. Taki opór jest ważny dla sztuki i nauki, ponieważ potrzeba alternatywnych dróg rozwoju. 

W erze wydajności i utowarowienia ten bezużyteczny zegar staje się częścią codziennego świata wykorzystywanego do artystycznej refleksji. Jego celem nie jest jednak przeciwdziałanie technologiom, ale zastosowanie krytycznego myślenia w celu osiągnięcia pozytywnych wniosków, zachęcając do świadomego funkcjonowania w naszej kulturze technologicznej.