Dokumentacja „Platos Schatten” zrealizowana przez zespół WRO podczas pierwszej publicznej prezentacji pracy na festiwalu Multimediale 4 w Karlsruhe w maju 1995 r. Dokumentacja pracy „Floating Identities” (nazwa instalacji uległa zmianie) zrealizowana przez zespół WRO podczas festiwalu Multimediale 5 w Karlsruhe w październiku 1997 r.

Dziesięć stalowych figur, trzymających w dłoniach kineskopy bez obudowy. Na obnażonych w ten sposób ekranach wyświetlane są rysunki anatomiczne Leonarda da Vinci, wizerunek Muhammada Alego, dokumentacja startu rakiety kosmicznej, „Pies Andalzuyjski” Salvadora Dalego i inne. Między sekwencjami pojawia się postać tancerza. Skacze w miejscu, coraz wyżej. Sekwencja zwalnia, przez co postać zdaje się unosić w powietrzu. Ciało ludzkie realizuje jedno z najbardziej pierwotnych marzeń ludzkości – lot.

„Platos Schatten” (potem „Floating Identities”) zaciera granice między eksponatem, muzeum, narracją i bazą danych. Erudycyjne dzieło sztuki, będące próbą zbudowania nowej strategii muzealniczej, skonstruowania nowego modelu podawania materiałów wizualnych jako bazy dla percepcji widza.