Senster został stworzony pod koniec lat 60. przez Edwarda Ihnatowicza – rzeźbiarza polskiego pochodzenia, pracującego w Londynie. Rzeźba powstała przy wsparciu firmy Philips i została wystawiona w jej pawilonie Evoluon. 

W kwietniu 2017 roku została zakupiona od poprzedniego właściciela, holenderskiej firmy Delmeco Group, przez Akademię Górniczo-Hutniczą w Krakowie. 

Senster składa się z 5-metrowej stalowej rzeźby kinetycznej, Zooida. Została ona skonstruowana tak, by za pomocą zestawu mikrofonów i czujników dopplerowskich reagować na dźwięk i ruch w swoim otoczeniu. Sekwencja interakcji była regulowana przez program napisany w języku Assembler i zakodowany w prototypie komputera P9201. 

Było to trzecie dzieło medialne wspierane przez holenderską firmę, po kinetycznej rzeźbie Nicolasa Schöffera CYSP 1 (1956) oraz Poème électronique (1958) Le Corbusiera, Iannisa Xenakisa i Edgard Varèse’s. 

W latach następujących po prezentacji w Eindhoven, dzieło podzieliło los większości kruchych dzieł sztuki medialnej. Mimo swojego znaczenia, po połowie lat 70. pozostawał nieaktywny, a na początku XXI wieku trafił na listę zaginionych pionierskich projektów sztuki mediów. Został reaktywowany przez transdyscyplinarny zespół pracujący w dziedzinach nauk humanistycznych, inżynierii i sztuki.